Erotica Friday : Two editorials


"Τη μέρα που πρωτομπήκα στο διαμέρισμά της δεν συγκράτησα λεπτομέρειες, ένα περίγραμμα μόνο. Κυρίως χρώματα και μυρωδιές. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν το τεράστιο μπάνιο. Θα ήταν δέκα δώδεκα τετραγωνικά σε πράσινη βεραμάν απόχρωση με είδη υγιεινής του εβδομήντα, αυτές τις τεράστιες χρωματιστές βασιλικές πορσελάνες. Το έχω καθαρά στο μυαλό μου γιατί κρύφτηκα εκεί μέσα να ηρεμήσω. Μου πρόσφερε κάτι χθεσινά σακατεμένα μύδια, ήπιαμε ένα κρασί κι όταν απόφαγε ακούμπησε τους αγκώνες στο τραπέζι και, στην κεκαλυμμένη περιέργεια μου, ανταπέδωσε προκλητικότητα και απροκάλυπτη εξονυχιστική έρευνα. Αφού κατάφερε να με αποσυντονίσει σηκώθηκε κι είπε όλο νάζι «βάζω κάτι στο cd payer κι έρχομαι».

The Mod subculture

Λίγα λόγια για τους Mods : Το κίνημα-κουλτούρα των Mods εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 στο Λονδίνο. Οι πρώτοι Mods προερχόντουσαν κυρίως από την μεσαία τάξη και ξεχώριζαν για την προτίμησή τους στα μοντέρνα ρούχα και στα νέα για την εποχή μουσικά ρεύματα, όπως για παράδειγμα τα Ιταλικά κουστούμια, την μοντέρνα Jazz και το Rhythm and Blues. To χαρακτηριστικό μέσο μεταφοράς των Mods υπήρξε η Vespa. Ένας λόγος για την επιλογή του ιστορικού δίκυκλου ήταν η δυσκολία της μετακίνησης τους με τα μέσα μαζικής μεταφοράς , οπότε προτιμήθηκε η Vespa από το ακριβό αυτοκίνητο.

Instagram inspiration : Travelling round the world (Paris, Amsterdam, Morocco, Sardinia & more)

Να ταξιδεύεις. Να φεύγεις. Όσο πιο μακριά μπορείς. Να κρατάς ένα χέρι το ξημέρωμα σε μια από τις γέφυρες του Σηκουάνα κι ένα στόμα να σου ψιθυρίζει "Je t' aime". Να τρως κάθε μέρα γλυκά από τις boulangerie. Να πίνεις κρασί και να καπνίζεις πάνω στην Avenue Foch. Να τρως το απόγευμα πρωινό στο κρεββάτι με θέα πύργους. Να μαζεύεις τουλίπες από τα απέραντα χωράφια των Κάτω Χωρών και στα κανάλια να ακούς να φωνάζουν το όνομά σου. Να αναζητήσεις τα χαμένα σου παραμύθια στο Μαρακές, εσύ παρέα με το φάντασμα των Stones της δεκαετίας του 70. Να περπατήσεις στα δρομάκια ενός Ιταλικού νησιού και τα τακούνια σου να χτυπούν σκληρά τα πλακόστρωτα και τις ανδρικές καρδιές. Να ταξιδεύεις. Να φεύγεις. Όσο πιο μακριά μπορείς. Να πηγαίνεις σε μέρη άγνωστα, με την περιέργεια να σε παρακινεί. Να επιτρέπεις στον εαυτό σου προκλήσεις. Να γνωρίζεις ανθρώπους. Να γνωρίζεις έρωτες, πάθη, μίση, συμφιλιώσεις. Να μπορείς.  Μπορείς. Καλημέρα. 

New personal style post : You are my vintage crown

Bonjour πουλάκια. Πριν από μερικές ημέρες διάβασα ένα άρθρο σε κάποιο ενημερωτικό portal εφημερίδας. Η δημοσιογράφος κατέκρινε τις γυναίκες - πελάτισσες των γνωστών αλυσίδων μόδας γιατί ψωνίζοντας από αυτά, όλες μοιάζουν ίδιες. Έγραφε η κυρία για την έλλειψη γούστου που διακρίνει τις περισσότερες γυναίκες, για την έλλειψη φαντασίας και για ελλείψεις γενικότερα. Εγώ πάντως αν ήμουν στη θέση της, αντί να κάτσω και να ρίχνω καμπάνες, θα πρότεινα λύσεις. Γιατί αγαπητή μου δημοσιογράφε, όταν οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν σχεδόν καθόλου ελεύθερο χρόνο λόγο φόρτου εργασίας, οικογένειας, νοικοκυριού, συζυγικών και γκομενικών υποχρεώσεων (βασικά τους γκόμενους τους βάζουμε οι περισσότερες πιο κάτω από τα φουστάνια, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας), θα κοιτάξουν την ευκολία τους. Και η ευκολία τους είναι τα ZARA, μάρα και κακό συναπάντημα που τα έχουν όλα συγκεντρωμένα, έχουν (πολύ σχετικά με την ποιότητά τους) καλές τιμές και βρίσκονται σχεδόν σε όλες τις περιοχές. 

Streetstyle Sunday special : adoration of white sneakers

Όταν με είδε η μαμά μου να κατεβαίνω τις σκάλες φορώντας ρομαντική φούστα τουλίπα, t-shirt με punk logo και Adidas Stan Smith, σταυροκοπήθηκε. Και δεν μπόρεσε να κρατήσει την σκέψη της για τον εαυτό της : "Μα καλά βρε παιδάκι μου, μήπως όλα αυτά τα περιοδικά που βλέπεις και αυτό το ρημάδι το κινητό που το κοιτάς όλη την ώρα (κινητό = internet), σε έχουν αποτρελάνει εντελώς?? Φρόντισε να μη σε δει έτσι ο πατέρας σου, μεγάλος άνθρωπος, έχει και την καρδιά του. Κι αν δεις την Ευτέρπη από απέναντι στο δρόμο, κάνε πως δεν την ξέρεις...Αχ Θεέ μου τι έχω πάθει, εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου μπλα μπλα μπλα μπλα .." Άντε τώρα να εξηγήσεις εσύ στη μάνα μου ότι η ΝτελόΡούσο και η Μιροσλάβα έτσι τα φοράνε τα αθλητικά, με αυτά τα ρούχα. Γιατί, πρώτον θα γυρίσει να μου πει "Εγώ τις Μιροσλάβες δεν τις ξέρω" και δεύτερον - τα ινδάλματα της μαμάς μου είναι η κυρία Βέφα, ο Χατζηνικολάου και ο καρδιολόγος της. 

This is a personal style post : Bright shoe - My love for a different look.

Ίσως φαίνεται απίστευτο στους σημερινούς εικοσάρηδες και τριαντάρηδες, αλλά στην αρχή της μεταπολίτευσης, η Ελλάδα μπορεί να είχε ντισκοτέκ (Μούσες στην παραλία και στο Στάδιο, Studio 4 στο τότε νεότευκτο Agora και το λαϊκότερο Studio 74 - “αντιγράφοντας” τη Νέα Υόρκη - στο Σύνταγμα, ήταν από τα γνωστότερα), μπουζούκια και γενικώς “κλαμπ”, αλλά music bar δεν είχε. Το είδος ήταν απολύτως άγνωστο.Στην Αθήνα, το πρώτο του είδους μαγαζί, ήταν το Bright Shoe, σε μια τριγωνική μικρή πλατεία δίπλα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην Ερατοσθένους, εκεί που κατεβαίνουν τα τρόλεϋ από το Παγκράτι. Εκεί, λοιπόν, στη μικρή πλατεία μαζεύονταν κάθε βράδυ δεκάδες όρθιοι, έξω από το μαγαζί, καιρού επιτρέποντος - και για πρώτη φορά απολάμβαναν τη μουσική, έτσι απλά...