Overdoing things will not kill your brains : Thoughts on street style

eng: Have you ever wondered when was the first time streetstyle hit our minds, our lives and our world? Where does it all come from? The truth it, the street has always been the place where multiple aesthetics found their most creative form and forged cult followings, yet the celebration of such aesthetics is indeed quite new.
Until the 70s, fashion was some kind of hidden temple of art, until an adorable man called Bill Cunningham sat on his bike in New York City and started to circle the streets spotting stylish women who wore pieces from the catwalk in their own way, who had their individual style which would really ‘work’, as he would say. His first column in the New York Times in 1978 is seen by many as the official birth of the concept of street style. The street style blog scene has now exploded, and its main protagonists - The Sartorialist, Face Hunter etc - are now recognised influences in the fashion world: from Chanel trainers to Acne oversized silhouettes, there is case to say that the streets lead, and the catwalks follow. 

gr: Streetstyle. Μια λέξη που πρωτοεμφανίστηκε γύρω στο 2007-2008. Όταν την ακούσαμε φυσικά δεν καταλάβαμε τι είναι αυτό το street και style, σήμερα όμως το παρακολουθούμε μετά μανίας. Μέσα σε αυτή την 8ετία το streetstyle επαναπροσδιόρισε τον βασικότερο κανόνα της μόδας. Αυτόν που λέει πως τα ρούχα είναι για να φοριούνται. Ρούχα που κατέβηκαν από τις πασαρέλες, «βγήκαν» από τα κορμιά των αφύσικα αδύνατων μοντέλων κι εμφανίστηκαν στους δρόμους. Έτσι ξαφνικά. 
Θα μου πείτε «Μα καλά, πριν τι έκανε όλος αυτός ο κόσμος που αγαπά την μόδα?». Λογική απορία. Υπάρχει ένα σημαντικό στοιχείο στην όλη ιστορία : το διαδίκτυο, η άμεση προβολή των πάντων. Ταυτόχρονα ξεκίνησε μια αλυσίδα : ανεξάρτητοι φωτογράφοι που κυκλοφορούσαν έξω από τα fashion shows, bloggers που άρχισαν να εμφανίζονται στην αρχή δειλά – δειλά φορώντας mix and match σύνολα, οι p.r. των οίκων μόδας που έβλεπαν πως κάτι τρέχει έξω στον δρόμο και τέλος τα περιοδικά που απέδειξαν πως όντως κάτι συμβαίνει στον δρόμο. 
Σήμερα δεν νοείται εβδομάδα μόδας χωρίς streetstyle. Δεν γίνεται να μην δούμε τις Γαλλίδες voguettes, τις Ιταλίδες it-girls, τις punk Αγγλίδες, τις λάτρεις της μετάβασης Νεουορκέζες. Ποιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ανθρώπων που αναδείχθηκαν με τον καιρό σε streetstyle heroes? Πως δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχουν όρια. Ένα κορίτσι της μόδας δεν κάθεται μπροστά στον καθρέφτη για να σκεφτεί τι του ταιριάζει περισσότερο. Ένα κορίτσι της μόδας κάθεται μπροστά στον καθρέφτη και σκέφτεται πως θα κάνει μια ακόμη υπερβολή, πως θα «κολλήσει» στο σύνολο που φοράει κάτι απρόσμενο. Όχι για να αρέσει στους άλλους. Αλλά για να αρέσει στην ίδια. Γι’ αυτό το χαμόγελο που μένει στο τέλος, όταν κοιτάς στον καθρέφτη και σκέφτεσαι : «Καθόλου άσχημα»..!