I love (not only) his style : Maximiliano Patane

Maximiliano is an Argentinian super model. He has appeared in many campaigns including Gucci, Pignatelli, Armani and was chosen as one of Dior Homme's most celebrated male models. The blond, 6'1" looker is quite famous in Europe as well as in Asia, particularly in Japan. Maximiliano is a pretty easy-going guy. He is very passionate about the things in life he enjoys.
Πέρυσι τέτοιο καιρό, πήρα από το χέρι την Aretie, την καλύτερή μου φίλη και την πήγα μια βόλτα στο Μιλάνο. Μετά από ατελείωτες ώρες στα μαγαζιά, βρεθήκαμε στην Galleria Vittorio Emanuele II να ψάχνουμε μέχρι και τα μπατζάκια μας για να βρούμε ότι ευρώ είχαμε πάνω μας για να αγοράσουμε μια Prada bag. Είχαμε αναποδογυρίσει τσάντες, τινάζαμε τσέπες, τραβούσαμε μαλλιά, μπας κι εμφανιζόταν κανένα ξέμπαρκο ευρώ. Πάνω στην απελπισία μας ότι η τσάντα, πάει χάθηκε για εμάς τις φτωχές κορασίδες, δεν ακούσαμε μια φωνή που είπε "Μωρά, γι αυτά θα πρέπει να αφήσετε τους άντρες ανησυχούν". Δεν την ακούσαμε και το ξαναείπε. "Ελάτε να σας κεράσω έναν καφέ" μας είπε. Σαν υπνωτισμένες αφήσαμε τις Πράντες για τα όνειρά μας και τον ακολουθήσαμε. Μας πήγε στο απέναντι καφέ όπου σύχναζαν συνταξιούχοι πλούσιοι Μιλανέζοι και γεροντοκόρες, τέκνα ναυτικών και εκτροφέων αλόγων. Αντί για καφέ παραγγείλαμε λικέρ. Μας είπε την θεωρεία του. Ότι ο άντρας ο σωστός, ο άντρας ο καλοαναθρεμένος είναι αυτός που φροντίζει την γυναίκα του. Και της τα δίνει όλα. "Τι θα πει όλα?"τον ρώτησε η Aretie. "Όλα" της είπε αυτός. Εγώ, για ναα πω την αλήθεια, δεν πολυκαταλάβαινα τι γινόταν. Έπινα το ένα λικεράκι μετά το άλλο μπας και καταφέρω να αρθρώσω μια κουβέντα να του πω. "Θα σας γράψω σε ένα χαρτάκι το τηλέφωνό μου. Το βράδυ γίνεται ένα πάρτι εδώ πιο κάτω. Θα σας περιμένω" είπε. Το έγραψε κι έφυγε. Η Aretie έμοιαζε με τρόφιμο ψυχιατρείου που του έχουν κάνει λοβοτομή. Εγώ με μούμια ταριχευμένη σε ημιάγρια κατάσταση. Εκεί που πήγαμε να πανηγυρίσουμε για την τύχη που μας βρήκε, πετάγεται το σκυλάκι της κυρίας από δίπλα, δίνει μια στο τραπέζι μας, τα ρίχνει όλα κάτω και τρώει το χαρτάκι με το τηλέφωνο. Το φονικό που θέλαμε να κάνουμε εκείνη την στιγμή θα ήταν από τα αγριότερα της ιστορίας αλλά το σκυλί το έσωσε το γκαρσόνι του μαγαζιού που το έδωσε μια με την ομπρέλα ενός πάστορα από τη Νέα Ζηλανδία. Βγήκαμε από το καφέ σαν οσίες που έχασαν το δρόμο για την αιώνια κάθαρση, πήγαμε πάλι μπροστά στην βιτρίνα της Prada και καρφώσαμε τα μάτια μας στην τσάντα που δεν αγοράσαμε. Το πεπρωμένο μας είχε μουντζώσει για τα καλά.....